يحيى السهروردي
28
رسالة هياكل النور ( فارسي )
است كه تداوم تاريخ حكمت إيراني را كه در دوران اسلامى توسط فارابى باز تأسيس شده وبا ابن سينا به أوج خود رسيده " ممكن " مىكند وبه واسطهء اين امكان ، " بازخوانى وبازنمود " و " تجديد وتذكرش " را هماره ميسّر مىدارد . 2 - 2 . در واقع ، برآمده از چنين ايدهاى است كه سهروردى را بر خلاف فارابى ؛ نه " مؤسس " ، بلكه " مجدّد " فلسفهاى مىدانند كه راز بقاى « إيران باطني » از ورأى مختصّات تاريخ وجغرافياى ظاهري آن ، در تداوماش نهفته است ؛ فلسفهاى كه به زعم سهروردى ، از عهد باستانى تمدّن إيراني تا دوران اسلامى در بنيان استوار آموزههايش خللى وارد نيامده وأو مىكوشد از راه برجسته كردن مهمترين دستاوردهايش ، براي تأمّل وتفكر در مبادى ولوازم وجودي اين تمدّن در دوران اسلامى ، تكيهگاهى مطمئن به دست دهد ؛ تكيهگاهى كه به أو امكان مىدهد از صورت ظاهر شرع وتعبّد بر دوخته بر جامهء ظاهربينان فراتر رود وبا نشان دادن وحدت جوهر فلسفي آموزههاى فهلويون پيش از اسلام وتفكر إيراني در دوران اسلامى ، از سويى پايههاى خلافت بنياد گرفته بر ظواهر دين را متزلزل كند واز سوى ديگر بىبنيادى ستيز غزالى با أهل حكمت را برنمايد ؛ چنان كه مىنويسد : « وكانت في الفرس امّة ، يهدون بالحق ، وبه كانوا يعدلون ، حكماء فضلاء غير مشبهة المجوس ، قد أحيينا حكمتهم النّورية الشريفة ، الّتى يشهد بها ذوق أفلاطون ومن قبله من الحكماء في الكتاب المسمّى بحكمة الإشراق وما